چند سال از ازدواجش میگذره و حسرت روزهای خوبی که هنوز تو خونه باباش بوده رو می خوره. چقدر خوش تیپ همه می گفتن :خوش بحال اونی که قراره با تو زندگی کنه دندونا سالم - موها براق- صورت شاداب و پر هیجان -حتی روزای محرم ولی در گذر زندگی و بار مسولیت هاش و خوب و بد همسر رنجشهایی پیش میاد : "الهی بری برنگردی" "کاشکی لال بودی" "حیف من که با توء جونور زندگی مکنم" یا "نمدونی چقدر دوسد مدارم " "خوشبحال خودوم که همسری مثل تو دارم " "فکر کنم همسیه ها حسرت زندگی ما موخورن" و این جملات تو زندگی مدام بالا و پائین مشه تا حالا فکر کردی اگه برگردی به زمان خواستگاری باز هم به همسر فع